Menü Kapat

ansı

kızma anne, seni kırmak istemedim, bu kırılan
sadece omuriliğim (zaten) ayakta kalmayı sevmedim hiç…
kendi içinde yolculuklar ederken jilet kanatlarını hep kendi ruhuna çırpan kelebek düşü müyüm; yoksa keskini hep kendine kapanan bir sustalı mıyım, susup duran ve kanayan?
zaman ne, yer ne? bu uçuşan insancıklar ve gündeliklikler neden?
burası neresi yaaa? kimsiniz hepiniz? kim koydu beni buraya? ben kendimi vitrinin üstüne, çocukların ulaşamayacakları bir yere koymamış mıydım?
peki bu kan kimin kanı???

düşüyorum, beni tut, tut beni…

etilen sosyete . 2003 - 2017 . eskişehir

copyleft. hiçbir hakkı saklı değildir.

paylaşım